A malcasada

Cóntasme que Xoan non te comprende,
que só matina no nacionalismo
e nin caso che fai xa polas noites.
Disme que os teus fillos non te escoitan,
que te comen os nervios, que tanto lles dá
todo e que estás farta de aturalos.
Contas que os teus pais van indo vellos,
que se volveron cutres e egoístas
e xa non es o centro das súas vidas.
Dis que xa fixeches os corenta
e non é doado comezar de cero,
que os únicos homes cos que falas
son camaradas de Xoan no BNG
e non gostas dos militantes.
E eu, como entro eu en todo isto?
Que queres? Que poña unha bomba?
Que promulgue a independencia do teu corpo?
Ameite coma un tolo. Non cho nego.
Pero iso foi hai moito, cando a vida
era unha alborada escintilante
que non quixeches almorzar comigo.
A nostalxia é un pretexto tan absurdo.
Volve ser quen fuches. Vai a clases
de pilates ou tai-chi, alisa esas enrugas
e pon roupa máis sexi, non sexas parva,
que ao mellor Xoan ao fin volve mimarte,
e os teus fillos marchan de colonias,
e os teus pais van morrendo.

A merenda

Gústasme cando pensas en voz alta,
cando relatas o día coma unha aventura,
cando deixas a roupa polo chan
e no baño tropezo coas túas bragas.
Gústasme máis cando fago anos
e cóbresme de apertas e agasallos,
ou cando falas e falas sen parar
porque estás moi contenta e se che nota,
ou cando es ben certeira cunha frase
tan brillante e tan sabia, se sorrís
(o teu sorriso é un refresco nos infernos),
ou se quedas durmida á miña beira.
Pero gústasme aínda máis, tanto que case
non podo soportar o que me gustas,
cando chegas da comida de traballo
e o primeiro que fas é espetarme:
“Non me chegou a nada o xantar de hoxe.
Vou solucionar contigo unha merenda”.

No McDonalds

Calquera lugar é bo para a carraxe,
ata as cadeas de comida rápida. “Quen, a parte de ti,
pediría peixe nun McDonalds? Faste a sueca
ou qué: cres que estou cego e que non vexo
o xeito en que te miran os rapaces?
Abúrrome. Non te aturo. Non esquezas
coller algún sobriño extra de ketchup.
E non me traias máis a estes tugurios.
Aprende a cociñar como a miña nai.”
“Cando ti aprendas a me comer a cona”.